“Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven” [motto van de Roparun]

kwf_logo

Bij het voorstelrondje heb ik aangegeven regelmatig (via Facebook) issues te plaatsen over gezondheid, sport en voeding. Het eerste stukje gaat over kanker. 

Kanker, wie heeft er persoonlijk niet mee te maken? Iedereen kent wel iemand. Om je heen is het aan de orde van de dag. Familie, vrienden, je partner of wellicht heb je zelf kanker (gehad)! Maar wat is dat nou, kanker?

Kanker is een kwaadaardige (maligne; spreek de “g” ook uit als een “g”) ziekte. Goedaardige kanker bestaat niet. Wat maakt kanker dan kwaadaardig? Ten eerste groeien kwaadaardige tumorcellen destructief en infiltratief. Dit betekent dat de tumorcellen door een aanvankelijk kapsel heen groeien, daarna het gezonde, omgevende weefsel binnen groeien en op hun weg alles kapot maken wat ze tegenkomen.
Het symbool voor kanker is niet voor niets een krab. Een krab knipt met scharen ook alles kapot wat ie in de omgeving tegen komt. De agressieve groeiwijze kenmerkt dus het kwaadaardige gedrag.
Ten tweede zullen kwaadaardige tumoren vroeg of laat uitzaaien via de lymfe- en/of bloedvaten en op deze manier ontstaan er sateliettumoren. Deze uitzaaiingen noemen we metastasen en het hebben van deze metastasen bepaalt het vooruitzicht voor de patiënt en de behandelstrategie in belangrijke mate. Daarover zo meteen méér.
Ten derde is in principe elke kwaadaardige tumor dodelijk … tenzij de tumor snel ontdekt wordt en adequaat kan worden behandeld. Indien een dergelijke kwaadaardige tumor (nog zonder uitzaaiingen) behandeld wordt, is het doel: genezen. We noemen dat curatieve geneeskunde. En de behandelopties zijn onder meer opereren, bestralen en chemokuren.
De gelden die bij de Stichting Roparun palliatieve zorg jaar in jaar uit binnen stromen, gaan daarentegen niet naar preventie, niet naar vroegtijdige opsporing van en wetenschappelijk onderzoek naar kanker. En evenmin worden de gelden aangewend voor curatieve behandeldoeleinden.

Palliatieve zorg voor patiënten met kanker richt zich op het verlichten van klachten, het bieden van comfort, het inwilligen van persoonlijke wensen. Genezen immers zit er voor deze patiënten niet in. Ingewikkelde operaties zullen niet meer uitgevoerd worden. De palliatieve zorg richt zich op het effectief bestrijden van pijn, kortademigheid, verwardheid. Een palliatief beleid zal dus aan die patiënten voorgesteld worden die een kwaadaardige tumor hebben die inmiddels uitgezaaid is. Of de tumor is inoperabel of hij reageert niet langer op de ingezette behandelingen. Je hoort het wel eens, de kanker die ‘resistent’ is voor de chemo.
Kun je nog genezen in dit stadium, ben je uitbehandeld? Nee, genezen zit er niet in. Maar uitbehandeld is de patiënt niet. Zelfs en juist in de terminale fase is er een behandeling, palliatieve sedatie genoemd om nog steeds het maximale te kunnen doen aan klachtenverlichting.
De stichting Roparun palliatieve zorg heeft zich ten doel gesteld datgene te doen wat ze in hun motto verwoorden, nl. het een financiële bijdrage bieden aan kwaliteit van leven. Daarom leidt de Roparunkaravaan traditioneel langs het Rotterdams Radiotherapeutisch Instituut, beter bekend als Daniël den Hoedkliniek …, hun eerste project. 

En dáár doen we het dus voor.

avatar

Jimmy Bansberg (60)
loper

loper
Roparun’s: 2

Ik ben 60 jaar, getrouwd met Yvonne, vader van twee dochters en twee bonuszonen en opa.
Lopen (runnen) doe ik –met grote tussenpozen zonder loopactie- al zo’n 30 jaar. Vier keer de Rotterdam Marathon gelopen, drie keer de Zevenheuvelenloop en tal van andere recreatieve loopjes. Drie keer de vierdaagse van Nijmegen gewandeld en één keer de Roparun met het Albedateam (in 2004). Daarna heeft Albeda besloten niet meer deel te nemen, helaas.
lees verder…

Sluit Menu