Roparun van achter de schermen!

Afgelopen 2 en 3 oktober was het dan eindelijk weer zover. Een Roparun, een speciale, de dertigste, een Hollandse, een Roparun-NL. We weten dat afgelopen anderhalf jaar de wereld op zijn kop stond. Alles is en was anders. Lockdown, beperkingen, mondkapjes, etc., etc. Covid-19 maakte bijna alles onmogelijk. En slechts een paar weken voor de alternatieve Roparun-NL was er groen licht. De jubileum editie Roparun-NL met start en finish in Landgraaf mocht en kon gaan plaatsvinden. Zo’n 175 teams starten aan een run van 300km door Limburg en oost Brabant.

Er stroomt Roparunbloed door mijn aderen.

Helaas zonder teamStoer. Maar er stroomt Roparun bloed door mijn aderen en wilde betrokken zijn, ook bij deze Bijzonder Roparun. Daarom mij als vrijwilliger aangemeld, een goede gelegenheid om ook eens achter de schermen te kijken. Hoewel ikzelf een bescheiden taak had stond ik versteld van de enorme vracht aan vrijwilligers die nodig zijn om de Roparun tot een succes te maken. Als deelnemer heb je dat niet altijd door. Natuurlijk zie je wat van de voorbereidingen en de activiteiten bij de start, onderweg en de finish. Maar niet wat vrijwilligers voor een logistieke operatie uitvoeren de dagen voor de start en na de finish. Het mediateam: film, fotografie, radio en internet. Verbindingen, schakelingen en alles nog eens stroomlijnen. De CP’s en motorrijders. Dan moet het op het terrein ook nog eens allemaal kloppen. En … dan moet ook nog eens iedereen eten, onderweg of op de locaties. En vast vergeet ik een aantal te noemen.

Roparun teamprestatie, ook voor vrijwilligers.

Het zijn meestal de sporters die de medailles krijgen omgehangen. Als captain van teamStoer zeg ik: De Roparun is een teamprestatie en dat ieder lid een medaille verdiend. Zo zijn ook de organisatie, vrijwilligers en medewerkers aan de Roparun een bijzonder, betrouwbaar en hecht team. En nu ik dit zo van achter de schermen een beetje heb mogen aanschouwen met nog meer respect. Hoewel mijn rol bescheiden was, bewaar is deze herinnering als blijk van besef dat onze Roparun niet zonder vrijwilligers kan. Ik hoop, dat ik jullie allen weer mag begroeten bij onze volgende Roparun.

Jan Stuurman / teamcaptain Roparunteam 261 teamStoer.

Over Jan Stuurman

De uitdaging en het goede doel. Je hoort het iedereen zeggen; iedereen kent wel iemand met kanker. Goeie zaak dus om daar geld voor op te halen. Ten slotte; wij mogen stoer zijn, mensen met kanker die moeten!
Dit bericht is geplaatst in nieuws, Roparun nieuws. met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *